Adı üstünde kervansaray,kimbilir kaç yüz yıllık,restore edilmiş,gerçekten kervanların kaldığı bir mekan....
Ekibin çoğu oyuncuları burada kalıyor,teknik ekip Üniversitenin uygulama otelinde,konfor yok,klima yok ama bir avlu var,işte o çok güzel...Boş zamanlarımızda orada toplanıyoruz,konuşuyoruz,birlikte çay kahve,bazen de şarap içip,yemek yiyoruz...Her şeye değiyor...
Üst kata çıkan merdivenler,ben denemedim bile,Nurgül üst katta kalıyor,o odalar klimalıymış,bakamadım bile .
Üstte havuza giden yol sağı ve solu...Yani yüzme havuzu,ben giremedim,boyumdan derinmiş.Çalışırken bir tarafımı incitirsem korkusu ben de ağır basıyor.Huysuzluk parayla değil,allahtan benim huysuzluklarım kendime...Yani çoğu...
Arada bir o güzel avluda düğün de yapılırmış,birine rastladım,bu sefer IPAD vardı,çekimleri o yaptı...
Ciciği evde unutmuşum,kendimi affettirinceye kadar akla karayı seçtim...
Onun sonradan çektiklerini Nam'ı diğer ANNECİK'e koymayı düşünüyorum...Zaten 21 Temmuz yazısının fotoğrafları CİCİK in
Danslar,halk oyunları...
Üç kişilik orkestra,
çocuklar,gençler,
her zaman,her yerdeki düğün görüntüleri
Çok eylenenler,azıcık sıkılanlar,bizim gibi kıyıdan,kenardan seyredenler ve kendi aralarında kendi sohbetlerini yapanlar...
Veee çoook eskilerden arkadaşım,Aytaç Öztuna 1984 Tuncay Özinel Tiyatrosu (Demir Parmaklıklar Arkasındaki Kadınlar). Ne kadar mutlu oldum onu da görünce,Nur Sürer de çok eski arkadaşım,yıllarını kesin olarak şimdi hatırlayamam bile,bakmam lazım,Uçurtmayı Vurmasınlar ve Kiraz Çiçek Açıyor...Çok mutluyıum çok...Söylemeden geçemem,geçen yaz Şahin Irmağın nenesini oynamıştım Entelköy Efeköye Karşı'da burda yine nenesini oynuyorum,ne tatlı değil mi?Sözüm ona bu blog fotoğraflar için,yine çenem düştü,yazıyla doldurdum...
